Autorijden.

Afgelopen dinsdag haalde ik (eindelijk) mijn rijbewijs. Tot nu toe had ik dat niet nodig, ik raak overal met de fiets en met hulp van vriendinnen. Maar ergens in september ga ik de arbeidsmarkt betreden, en ik kan natuurlijk niet blijven rekenen op mijn omgeving om mij naar mijn werk te brengen. Een job op fietsafstand lijkt mij ook wel plezant, maar de job die ik ambieer vraagt ook bezoek aan andere bedrijven, en die zijn meestal niet zo dichtbij. Mijn rijbewijs dus. Ik stond tranen met tuiten te huilen, ik was er van overtuigd GEBUISD te zijn, niet dus. De examinator, die stond erbij, lachte ermee en gaf mij 2 papieren zakdoekjes. Een rijbewijs impliceert een auto. Nu deze van ons mama, later eentje van mezelf of van het bedrijf. Een auto impliceert een sleutel. En een sleutel impliceert een sleutelhanger. Ik ging dus op zoek naar een leuke sleutelhanger, te kopen of zelf te maken.

1. 'Card Wallet Keychain' by msnizbit 

2. 'Wrist Keychain' by BrainFullOfPixels  

3. 'Sewing Machine' by TallPoppiesShop 

4. 'Owl Key Chain Holder' by Craftpassion (tutorial)

 Ik ben een bril/lens drager. Zonder bril/lenzen zie ik bitter weinig, het zou dan ook onverantwoord zijn om mij zonder de weg op te sturen. En omdat je nooit weet wat er zal gebeuren, een acute oogontsteking (byebye lenzen), tegen de deur lopen (byebye bril), ... krijgen mijn reservebril en lenzenpotje ook een plaatsje in de auto. En dat gebeurt in stijl, of course!

 1. 'Oilcloth Snappy Pouch' by Pinksweetie

2. 'Glasses case with zipper' by Pillosale 

3. 'Frame Glasses Case' by Kailochic

4. 'Glasses Case' by SamanthaMoore

Liefs,

Dolverliefd.

Ergens in december ‘10 werd ik verliefd, dolverliefd op een sjaal. Ik probeerde hem te vergeten, want die liefde moest overgaan. Een extra sjaal kon mijn omgeving niet aan, een kast vol sjaals was daar het grote bewijs van. Men dreigde ooit eens met een rituele verbranding der sjaals, zo erg was het.

Dat vergeten, dat lukte wonderwel. Ik had het ook erg druk die tijd, school, examens, ed. … Ergens in juni echter, tijdens eens van die examens sloeg het noodlot toe. Mijn favoriete sjaal, ik vergat hem na het examen. Ik had het eerst niet door, maar eenmaal buiten kreeg mijn hals het wel erg koud. Ik liep nog terug, maar helaas, ik kwam te laat. Nog steeds blijf ik zoeken, in ‘De Valk’, op zoek naar mijn favoriete witte sjaal.

Langzaam maar zeker kwam de liefde wel weer piepen, de liefde voor een sjaal. Ergens in september stapte ik het plaatselijke wolwinkeltje binnen en vroeg een heerlijk warme grijze wol om mijn liefde in elkaar te steken. En dat zonder ooit maar 1 breiproject te hebben afgewerkt. 

Eind december ergens, werkte ik hem af, mijn nieuwe liefde. Onderweg liep het wat stroef, de mooie nazomer zat daar zeker voor iets tussen. Ook in het laatste sprintje ging het even helemaal fout, ik knipte zowaar een gat in mijn eigen sjaal. Maar nu is hij af, en drapeer ik hem trots rond mij, al ik buiten ga, want voor binnen is hij veel te warm. Mijn geliefde.

Ondertussen is er een nieuwe liefde in mijn leven. De ideale sjaal om altijd en overal aan te doen, met de juiste wol zelfs jaar-in jaar-uit. Ik probeer hem nog een beetje te vergeten, want er is een examen op komst. Deze keer is hij gewoon toegestaan, die kast werd ondertussen opgeruimd alleen de sjaals die de tand des tijds goed doorstonden mochten blijven, en die ene sjaal waar nog een hoop herinneringen in hangen, die ook.

PATROON: naai-s
WOL: Bergère de France – cocoon
KLEUR: stratus

De tractor

Ojee, het is schandalig, al bijna een maand ben ik hier niets meer komen vertellen. De reden? Wel, eerst herexamens, daarna een afmattende vakantiejob. Ik ben het niet gewend om reeds om zes uur naast mijn bed te moeten staan, en eenmaal thuis gebeurt er niet veel meer dan mailtjes checken, facebook checken en blogjes checken. En daar kan ik niet goed mee overweg, want mijn hoofd draait overuren over dingen die ik (vroeg of laat) nog eens wil proberen.
Eén van die dingen was spoonflower testen. Je weet wel, hier heb ik het er al eens over gehad. Wel, een maand geleden was het zo ver. Ik zat middenin de blokperiode toen dit bericht mijn aandacht trok in mijn blog-lijst. Free swatch day, dus een stukje stof van ongeveer 20x20 cm gratis (ook verzending). Ideaal dus om spoonflower eens uit te testen.
Zogezegd, zogedaan. Middenin de blokperiode (shame on me) ging ik dus aan de slag met een ontwerpje. Als basis gebruikte ik mijn flock-ontwerpje voor het verjaardags-t-shirtje van M. Uiteindelijk kwam ik tot het ontwerpje hiernaast.
Op 18 augustus (of was het nu 19 augustus, tijdsverschillen enzo) plaatste ik mijn bestelling, en toen was het wachten geblazen. Bij elke thuiskomst werd de brievenbus en de stapel post gecheckt, maar helaas, steeds weer een ontgoocheling want het stofje kwam maar niet. Net zoals Karen gaf ik de schuld reeds aan meneer de postbode. Maar uiteindelijk kwam het toch, dinsdag geloof ik. (Eigenlijk had ik dus al veel eerder kunnen bloggen, maar die vakantiejob hé. Ik ben maar een watje zulle …) Ik ben tevreden, de kleuren zitten goed en ik kreeg een compliment van zowel de kleine broer als de mama. En het ontwerpje is herkenbaar, toch?
Wat wil je nog meer? Wel euhm, de mogelijkheid om bredere stof te bestellen. Kleine broer, die zag een dekbedovertrek wel zitten, maar met een breedte van 107 cm zal dat wat moeilijker zijn zeker?!

Jarig!

Het is mijn verjaardag vandaag, op woensdag 24 augustus 1988 ben ik, na een ingeleide bevalling, een weekje te vroeg geboren. Ondertussen ben ik dus 23 jaar, en moet daar soms eens bij nadenken, want meestal voel ik mij nog gewoon 18. Voor mij mag het dus stoppen, die verjaardagen, want mijn kopke kan niet meer mee.

Geen speciale verjaardag voor mij, ik moet studeren, helaas. Ik had graag een give-away gedaan op mijn verjaardag, maar daar is momenteel geen tijd voor. Die hebben jullie dus nog te goed van mij.

...

Uit Respect


Sterkte aan iedereen die zich betrokken voelt bij deze gebeurtenis.